მარტი 11, 2011

პენსიონერი მეძავები

by cdisპიreli

ვერაკრუსის ძველ პორტში თუ მოხვდი, სანაპიროს გაუყევი, “ჩიკასა” იკითხე და ყველა მიგასწავლის.

ქალაქ მასათლანის პორტის საკონტეინერო ტერმინალის შესასვლელიდან გამოდი, ქუჩას გაუყევი და დაახლოებით ხუთას მეტრში გზაჯვარედინი შეგხვდება, მაცხნივ შეუხვევ და პირველივე სახლია მარჯვნივ – მიყრუებული ადგილის პირდაპირ. სახლი რა, უფრო ქოხმახია. კარს გისოსებიანი სარკმელი აქვს დატანებული. იქვე ცალთვალა მოხუცი კაცი ზის, მარჯვენა ხელი და მარცხენა ფეხი არ აქვს და ადგილობრივ სპირტიან სასმელს ყიდის.

ეს მცირე გზამკვლევი ძირითადად მამაკაცებს დაგჭირდებათ, რადგან ამ მისამართებზე მექსიკურ საპორტო ქალაქებში – ქალებში დროის სატარებელი – დაწესებულებები მდებარეობს. არავინ ვიცით წინასწარ დედამიწის რომელ ნაპირზე გაგვრიყავს ბედისწერის ტალღები.

Calle Cuauhtemoctzin, Mexico City 1934;  Henri Cartier-Bresson

მოგეხსენებათ დრო როგორი ვერაგი რამ არის, არავის ინდობს და ერთ დროს ბორდელებში მოღვაწე ნახევრად შიშველი დიდ ტრაკა ქალები, დიდი ოდენობით წითელი ტუჩის საცხით გათხაპნილი ტუჩებით, მსხვილი და დაგრეხილი მძივებით, ტუჩთან ხელოვნური ხალითა და ბოზური ხარხარით თითქმის მთელი სიცოცხლე თავიაანთი სხეულის ვაჭრობით რომ არიან დაკავებულები – მათაც უწევთ პენსიაში გასვლა. ამ დროს ხშირად მარტო რჩებიან და ქუჩაშიც აღარ დაედგომებათ. სწორედ ასეთი ქალბატონებისთვის გაიხსნა თავშესაფარი ქალაქ მეხიკოში, სადაც ოცდაათამდე ყოფილი მეძავი ცხოვრობს. თავშესაფრის გახსნის ინიციატივა ყოფილ სექს–მუშაკს ეკუთვნის. ალბათ, მოხუცები საღამოობით ერთ ოთახში იკრიბებიან და მათ თავს გადამხდარ ამბებს უყვებიან ერთმანეთს.

ძნელია სხვა ადამიანი განსაჯო და არც ვაპირებ ამის გაკეთებას, (მერე რა რომ არ მიყვარს მაგ პროფესიის ადამიანები) მაგრამ ნეტავ რა უნდა გაიხსენონ? ვის რამდენი კლიენტი ჰყავდა ერთ ღამეში? თუ, ვინ რამდენ დოლარიანი იყო? ასეა თუ ისე, ცხოვრობენ ქალები თავშესაფარში და მშვიდად ელოდებიან სიკვდილს. მთავარია სიზმარში კოშმარები არ დაესიზმროთ.

ახლა წარმოვიდგინე, რომ საქართველოში გახსნეს მსგავსი თავშესაფარი – არაა, არავინ მივიდოდა მანდ საცხოვრებლად – ასე მგონია. ჩვენთან მეძავები  სად არიან.

Advertisements
მარტი 8, 2011

ნაზუქები და ომი სქესთა შორის

by cdisპიreli

წიგნი “გარგანტუა და პანტაგრუელი”, რომლის ავტორი ფრანსუა რაბლე გახლავთ, ბავშვობაში წავიკითხე და თუ სწორად მახსოვს ნაწარმოებში ომის მიზეზი ნაზუქები გახდა, შეიძლება ვცდები. თუმცა ვცდები თუ არა, ამას ამ კონკრეტულ შემთხვევაში ნაკლები მნიშვნელობა აქვს, უბრალოდ იმის თქმა მინდა, რომ ადამიანები იმდენად სულელები ვართ, ნაზუქების გამო შეგვიძლია ომის დაწყება.

დედამიწაზე არსებულ ხილულ საომარ კომფლიქტებთან ერთად, უხილავი, მაგრამ დაუნდობელი ბრძოლაა გამართული სქესთა შორის. (მიმიქარავს ვარსკვლავური ომები). ამერიკელი სწავლულები იმ დასკვნამდე მივიდნენ, რომ XXI საუკუნეში ქალები საბოლოო გამარჯვებას იზეიმებენ კაცებთან ომში. მეცნიერები მივიდნენ დასკვნამდე, სწავლულებმა დაადგინეს, აღმოაჩინეს – სიმართლე გითხრათ, მსგავსი ფრაზები ცოტა არ იყოს უნდობლობას იწვევს ჩემში, ზოგიერთი მათგანი უბრალოდ სენსაციური განცხადება მგონია და მეტი არაფერი. მიუხედავად ამისა, მოდით, მაინც ვნახოთ, თუ ამჯერად რა დაადგინეს მათ. (იქნება მთელი მსოფლიო გარბის და ჩვენ აქ ხომ არ დავრჩებით).

ფსიქოლოგების თქმით, დეპრესია მამაკაცებს შორის სწრაფი ტემპებით იზრდება, რისი მიზეზიც მათი ფუნქციების დაკარგვაა. კერძოდ, იგულისხმება ოჯახის გამოკვების ფუნქცია. (ჩვენებურად რომ ვთქვათ “შემომტანი” აღარ არის). ამერიკაში ფინანსური კრიზისის დროს უმუშევრად დარჩენილი ადამიანებიდან 75% მამაკაცია. იქ სადაც ადრე მხოლოდ კაცები მუშაობდნენ, ახლა უკვე ქალები ართმევენ მათ სამუშაო ადგილებს. 2007 წელს ოჯახების 22%–ში “შემომტანის” ფუნქცია მთლიანად ქალზე მოდის, მაშინ როცა 2004 წელს ეს მაჩვენებელი მხოლოდ 4% იყო. მეცნიერების გარკვეული ნაწილი ფიქრობს, რომ მამაკაცი თავის უძველეს საქმიანობას დაუბრუნდება, ანუ სახლში იტრიალებს, საჭმელს მოამზადებს, დარეცხავს და ა.შ. საბედნიეროდ ყველა არ ეთანხმება ამ მოსაზრებას.

მატრიარქატი ბრუნდება? ისტორია ახალ წრე ბრუნვაზე მიდის? დაგვერხა კაცებს? ვინ გამოაცხობს ნაზუქს, ქმარი თუ ცოლი? აი, როგორ იწყება სქესთა შორის ომი ნაზუქების გამო.

საბოლოოდ ვინ გაიმარჯვებს ამ ბრძოლაში ძნელი სათქმელია, მაგრამ ახლა უკვე არის გამოკვეთილი ისეთი რაღაც–რაღაცეები, რაშიც ქალებმა გაიმარჯვეს:

  • ჭორაობა და გაუთავებელი ლაქლაქი;
  • შოპინგი;
  • ინტუიცია;
  • სენტიმენტალიზმი;
  • ქარაფშუტობა;
  • მოთმინება;
  • ეშმაკობა;

და ა.შ.

პ.ს. სანდო წყაროებიდან შევიტყვე, რომ მომავალი წლიდან 8 მარტის კაცთა დღედ გადაკეთება იგეგმება, ამიტომ ვისარგებლებ შემთხვევით, როგორც ჩანს ბოლო შანსია წელს, და ყველა  ქალს გილოცავთ ქალთა დღეს.

მარტი 7, 2011

ფრანგული ამბორის სიმფონია

by cdisპიreli

ალბათ, თქვენ ჩემზე უკეთ იცით თუ რა სარგებლობა მოაქვს კოცნას – ის რომ ამბორი ხელს უწყობს სისხლის მიმოქცევას, აწყნარებს ნერვებს და ახშობს სტრესს, ავარჯიშებს სახის კუნთებს და ხელს უშლის ნაოჭების ნაადრევად გაჩენას, აძლიერებს იმუნურ სისტემას, ანელებს ათეროსკლეროზის განვითარებას, იწვევს წონის დაკლებას და ა.შ. დილით 20 წამიანი კოცნა, მთელი დღის განმავლობაში კარგი განწყობის საწინდარია. ასე რომ კითხვაზე, რა სარგებლობა მოაქვს მამალს, – უხ, მამალს კი არა, კოცნას – ვფიქრობ თამამად შეძლებთ პასუხის გაცემას.

საინტერესოა საიდან გაჩნდა კოცნა, ვინ იყვნენ ისინი ვინც პირველად აკოცეს ერთმანეთს. რა თქმა უნდა ამ კითხვაზე ცალსახა პასუხი არ არსებობს. ეჭვი მაქვს, რაღაც ნაკლებად რომანტიკული მიზეზი იქნებოდა. ერთ–ერთი თეორიის მიხედვით, ტუჩებში კოცნით ხდებოდა სულის ქორწილი… ასეა თუ ისე, დღეიდან სუფრაზე იმ წინაპრების სადღეგრძელოს დავლევ, რომლებმაც კოცნა მოიტანეს ჩვენამდე. რომ არა ისინი, ახლა შესაძლოა ცხვირის ცხვირზე მიდებით ვესალმებოდეთ ერთმანეთს.

კოცნის ერთ–ერთი ნაირსახეობა, ფრანგული ამბორი გახლავთ – მადლობა ფრანგებს.  ადამიანი გენიალური ქმნილებაა. ახლა მივხვდი თუ რატომ არის ადამიანის ენა ყოველთვის სველი. იგი მუდამ საბრძოლო მზადყოფნაშია ფრანგული ამბორის შესასრულებლად.

ბევრი ფიქრობს, რომ XXI საუკუნეში რომანტიკა აღარაა, მაგრამ როგორც ირკვევა არც ასე საგანგაშოდ ყოფილა საქმე. შორეულ ა.შ.შ.–ში, ჩვენი ქვეყნის სეხნია კოლეჯის, Georgia Tech–ის სტუდენტმა, მეტად ორიგინალური და რომანტიკული გაჯეტი შექმნა – Kiss Controller. საქმე ეხება ბოულინგის თამაშს ფრანგული კოცნის საშუალებით. თამშის წარმატებით დასასრულებლად საჭიროა პარტნიორის პირში ენის სწორად და სწრაფად სრიალი. აი, ნახეთ ვიდეო:

ვიდეო თამაშებისა და კოცნის მოყვარულები ნამდვილად კმაყოფილები დარჩებიან. სავარაუდოდ ტექნოლოგია კიდევ უფრო დაიხვეწება. ვინ იცის, იქნებ მალე ტეტრისის თამაშიც შევძლოთ მსგავსი მეთოდით. ამ მოწყობილობის გამოგონებამდე, იგივე სტუდენტმა თანამედროვე ტექნოლოგიების და კოცნის ერთმანეთთან დაკავშირება სხვა გზითაც სცადა. ამჯერად, ვიდეო თამაშების მაგივრად ფრანგული ამბორის დროს ხელსაწყო მუსიკალურ ბგერებს გამოსცემს. საკმარისია ენის სხვადასხვა მიმართულებით მოძრაობა და მუსიკა აჟღერებას იწყებს.  ვიდეოში უფრო კარგათ ნახავთ მოწყობილობის მუშაობის პრინციპს და მოუსმენთ ფრანგული ამბორის სიმფონიას. (გირჩევთ ვიდეო ბოლომდე ნახოთ, 2:04 წუთის შემდეგ იწყება სიმფონია)

მე თუ მკითხავთ, ეს ვარიანტი ბოულინგზე უკეთესია. ყველა შეყვარებულ წყვილს ეძლევა შანსი თავისი განუმეორებელი სიმფონიის შექმნისა, სადაც დირიჟორიც თავდ იქნება, კომპოზიტორიც, მუსიკოსი და მაყურებელიც. ასევე  საინერესო იდეად მეჩვენება, ფრანგული კოცნით მონიტორზე ასო ბგერები რომ იწერებოდეს – ნამდვილი სასიყვარულო ლექსები შეიქმნებოდა:

ნსაბდსფუვჰ ფგ იგჰც ცბცბბ

მცდვცბდფუ ქუპ ქდბქიპ

რამდენი დამიწერია. კოცნაზე ამდენი ლაპარაკი არ შეიძლება. ბოლოს მაინც ვიტყვი: ჩემი აზრით საჭიროა დედამიწის ცენტრში ცოცხალი ამბორის ქანდაკებები დაიდგას. (რა კარგია რომ დედამიწა მრგვალია და მისი ცენტრი ყოველი ფეხის  ნაბიჯზეა!). ჰო, კიდევ, თუნდაც ზღაპრები გაიხსენეთ, რამხელა მნიშვნელობა აქვს კოცნას ზღაპარში, ბაყაყებიც კი ლამაზ უფლისწულებად გადაიქცევიან ხოლმე კოცნის შემდეგ, მძინარე მზეთუნახავები…

მარტი 5, 2011

გარბენი 100 სიტყვაში

by cdisპიreli

დღეს ოლიმპიური სულისკვეთებით უნდა გავიმსჭვალო. არ გეგონოთ, ჭოკით ხტომა და დიდი სიმაღლეების დაპყრობა გადავწყვიტე, არც ისეა საქმე, რომ მარათონულ გარბენში მივიღო მონაწილეობა, 42 კილომეტრი და 195 მეტრი ვირბინო და ვიღაც კონკრეტულ ადამიანს ვუთხრა: მიყვარხარ. უბრალოდ 110 მეტრი უნდა გავირბინო ბარიერების გადალახვით 100 სიტყვაში.

დარწმუნებული ვარ ბარონი პიერ დე კუბერტენი ჩემი გადაწყვეტილებით იამაყებდა და ალბათ ოლიმპის მთაზე დაკრძალული მისი გული ხელახლა აძგერდა. გაიგონეთ? სპორტული პისტოლეტის ხმა გაისმა, უნდა გავიქცე, ფინიშთან შევხვდებიიით…

ჩინუა აჩებე “A Man of the People”

აფრიკა – პირველი ასოციაცია, რაც ამ სიტყვის გაგონებაზე მიჩნდება, ესაა ნახევრად შიშველი შავკანიანი ბავშვი, აბურცული ტუჩებით, სევდითა და შიმშილით სავსე დიდი თვალებით.

ნიგერია –  ფეხბურთელი ჯეი–ჯეი ოკოჩა, ფილიგრანული ტექნიკითა და საფირმო ფინტით. მისი თანამემამულე ჩინუა აჩებეც დიდი ტექნიკის, ამ შემთხვევაში სალიტერატურო, მფლობელია. მატჩი დაიწყო. ტრიბუნებზე მსხდომი რიგითი ნიგერიელი გულშემატკივრები, ის ადამიანები არიან, ვისზეც აჩებე წერს თავის წიგნში. მეგობრობა, პოლიტიკა, სიყვარული – ეს წიგნის მთავარი თემებია. მწერალი ისე გვიყვება ამბავს, რომ ვუვუზელას გამაღიზიანებელი ხმები არ გვესმის, თხრობის მანერა უფრო მელოდიურ მუსიკას ჰგავს. მის “მოკლე პასებში” დიდი ადამიანური გრძნობები დევს. მთელი “მატჩის” დროს ტრიბუნებიდან ნიგერიელი ხალხის შეძახილი ისმის.

აფრიკა – დღეიდან ჩემს ასოციაციების გალერეას ჩინუა აჩებე დაემატა.

——————————————

ესეც ასე, გარბენი დასრულდა და როგორც დაგპირდით ჩვენ ისევ ერთად ვართ. რაღაც უნდა მეთქვა კიდევ, მაგრამ აღარ მახსოვს. დავიშალეთ.

მარტი 4, 2011

გემრიელი დელიკატესი ძილის წინ

by cdisპიreli

ადამიანის მიერ შექმნილი კალენდრის მიხედვით გაზაფხული დადგა, მაგრამ ფანჯრიდან თუ გაიხედავთ ამას ნამდვილად ვერ იტყვი. არც მქონდა იმის მოლოდინი, რომ მარტის პირველივე დღეებიდან ცხრათვალა მზე გამოანათებდა, თუნდაც რვათვალა. ასეა თუ ისე, ჯერ კიდევ ცივა და რა თემაზეც ახლა მსურს პოსტის დაწერა, ვფიქრობ კონტექსტიდან არ იქნება ამოვარდნილი, (აგერ, რამდენიმე დღის წინ “იმედმა” სულაც საახალწლო გადაცემა, “სტუმრად იუმორინასთან” შემოგვთავაზა) თუ არა და ზამთარი ისევ მალე მოვა, თქვენ კი მომზადებულები შეხვდებით მას.

საქმე წიგნის კომფორტულად კითხვას ეხება. ერთია წასაკითხი წიგნის სწორად შერჩევა, რაზეც გაკვრით ამ პოსტში დავწერე, და მეორე – მყუდრო გარემოს შექმა კითხის დროს. წელიწადის დროებთან ერთად მეტ–ნაკლებად იცვლება მოთხოვნები აღნიშნული საკითხის მიმართ. ზამთარში, როგორც წესი, ერთ–ერთი მათავარი პირობა სითბო გახლავთ. შემდეგ უკვე გემოვნების მიხედვით: ჩაი, ყავა, (ცხელ–ცხელ დაკლაკნილ ორთქლთან ერთად, სულის შებერვის დროს რომ კიდევ უფრო მეტად იგრიხება და შეტევაზე გადმოდის) სიგარეტი, (ბოლთან, საფერფლესთან და გაშავებულ ფილტვებთან ერთად) კუბოკრული პლედი, მაღალსაყელოიანი ფუმფულა ჯემპრი გრძელი სახელოებით და ა.შ. კეჟერაძესი არ იყოს, მეც სავარძელში მოკალათება და ასე კითხვა მირჩევნია, მაგრამ ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში, ძილის წინ კითხვაც კარგი, გემრიელი დელიკატესია.

სამწუხაროდ, ეს უკანასკნელი მეთოდი, ჩემი კითხვითი არსენალიდან თითქმის მთლიანად ამოღებულია რიგი მიზეზების გამოისობით. ბევრისთვის კი ეს შეიძლება სიცივის გამო იყოს ხელმიუწვდომელი. დამეთანხმებით, ძალიან არაკომფორტულია საბნიდან ხელების ამოყოფა წიგნის დასაჭერად და ამ დროს ზღვის სანაპიროზე ბიკინებით მოსიარულე პერსონაჟებთან ერთად მოგზაურობა. ასევე სხვის საძილე ტომარაში მოხვედრის პროცესიც გაცილებით გართულებულია გაყინული ხელების გამო, სიტყვაზე მენდეთ.

საბედნიეროდ, მაშინ როცა ჩვენ გვძინავს, კრეატიულ ადამიანებს ღვიძავთ და ბევრ საინტერესოს ქმნიან. გაიხარეთ, ცივი ხელები დამარცხებულია! გაუმარჯოს თბილ ხელებს და დელიკატესს ძილის წინ.

ახლა თუ თქვენს შორის რომელიღაცა ინტრიგანობის ხასიათზე იქნება და მკითხავს, რომ იმ ერთ თითს რაღა მოვუხერხოთო, მე გიპასუხებთ: ამ შემთხვევაში კიდევ ერთი უპირატესობა იკვეთება ელექტრონული წამკითხველების მხარეზე, მაგალითად როგორიცაა “ქინდლი”, რადგან ამ შემთხვევაში შემდეგ გვერდზე გადასასვლელად საბანი–ხელთათმანით დაფარული თითი პრობლემას ვერ შექმნის.

მარტი 2, 2011

2072 (ლოგაუთი)

by cdisპიreli

დღეს “ფეისბუქზე” და მასზე მიჯაჭვულობაზე ბევრი საუბრობს. საუბრობენ მის დადებით და უარყოფით მხარეებზე. მარკ ცუკერბერგი 2010 წლის ადამიანად დასახელდა ჟურნალ “Time”-ის მიერ. ჰოლივუდში გადაიღეს ფილმი “ფეისბუქის” შესახებ. ერთი სიტყვით, სოციალურ ქსელები და “ფეისბუქი” აქტუალური თემაა. ამჯერად, ჩემს დამოკიდებულებას “ფეისბუქის” მიმართ არ გაგიმხელთ, მაგრამ ერთ დაუჯერებელ ამბავს გიამბობთ, რომელიც ჩემს მეგობარ ჰამლეტის გადახდა თავს. გაფრთხილებთ, ისტორია ქალზე მეტად უცნაური, გამოუცნობი, იდუმალი და საშიშია!

როცა ჰამლეტი თავის თავგადასავალს მიყვებოდა, რამდენჯერმე შევაწყვეტინე საუბარი  და ვკითხე: სიზმარში ხომ არა ნახე რასაც ახლა ყვები? – არაო – ჯიუტად იმეორებდა. მოკლედ, თქვენი ნებართვით, ისტორიას ჰამლეტის პირით მოგიყვებით, მცირეოდენი შემოკლებით და თავად განსაჯეთ რამდენად რეალური ამბავია.

2072 (ლოგაუთი), ანუ ჰამლეტის ფათერაკებიანი თავგადასავალი

პი, გუშინ მაგარი სასწაული რამ გადამხდა თავს. კორპუსის სახურავზე უნდა ავსულიყავი ანტენის გასასწორებლად, და მეხუთე სართულზე რომ ერთი სოკრატეს ცოლზე ანჩხლი დედაკაცი ცხოვრობ ხო იცი, ჰოდა ის გამომივარდა და დამიწყო ყვირილი – სახურავზე ნუ დადიხარ, “ჟესტი” არ გახვრიტო წყალი ჩამომივაო – თან მომაწყევლა კიდეც. მე მაინც ავედი სახურავზე. ე.ი. სამერცხლულიდან გავძვერი თუ არა, ეგრევე უცნობ ქუჩაში ავღმოვჩნდი. აზრზე ხარ ბიჭო. წარმოდგენა არ მაქვს სად ვარ. მოვიხედე  და სადღაა  სახურავი. ვაახ, მეთქი დამერხა და ეგაა. ცოტა გავიარე და გაზეთების ჯიხურთან გავჩერდი. ქუჩაში კაციშვილის ჭაჭანება არ არის, ჯიხურიც დაკეტილია. გარედან შევათვალიერე და კალენდარი დავინახე – 2072 წლის. (ჰერიქა ჰამლეეეტ, გავიფიქრე მე) რომელიღაცა გაზეთის პირველ გვერდზე ელ კლასიკოზე წერდნენ: “ეს “ბარსას” მიერ ზედიზედ 126–ე გამარჯვებაა რეალის წინააღმდეგ”. (ჰამლეტი “ბარსელონას” ფანია) ცოტა გავიარე, მაგრამ მაწანწალა ძაღლების გარდა სულიერი არავინ შემხვედრია. მერე საცხოვრებელ კორპუსს ჩავუარე გვერდით და იქიდან ადამიანების კვნესის და გმინვის ხმები შემომესმა. მაგრად შემეშინდა. რაც მე “სოკრატეს ცოლს” ვაგინე…

მალევე ქუჩაში ერთი ქალი შემომხვდა და ის მომიყვა დედამიწაზე დატრიალებული უბედურების შესახებ. თურმე ერთ დღესაც, მთელ დედამიწაზე ყველგან ერთდროულად დაღამებულა, ჩიკაგოში, რომში, ბათუმში – ყველგან. ხალხი საკუთარ სახლებში წასულა და როგორც ბოლო წლებში, იმ საღამოსაც ყველა ჩვეულებისამებრ ფეისბუქში შესულა დროის სატარებლად. თავიდან ყველაფერი ნორმალურად მიდიოდა, ალაიქებდნენ და აკომენტარებდნენ ერთმანეთის სტატუსებს, მაგრამ მერე ერთ–ერთ იუზერს საიტიდან გამოსვლა და დაძინება გადაუწყვეტია. მიუწკაპუნებია მარჯვენა მაღალ კუთხეში და რას ხედავს, “ლოგაუთ”–ის ღილაკი გამქრალიყო. აზრზე ხარ! ტიპს მთლიანად “ტაბის” დახურვა უცდია – ვერ დახურა. ბრაუზერის დახურვა სცადა – არ დაიხურა, კომპიუტერი აღარ ითიშებოდა. ეგ კი არა, სკამიდანაც ვეღარ წამოდგა!მთელი მსოფლიო ფეისბუქში გამოიკეტა! ატყდა პანიკა. სად არ ეძებეს “ლოგაუთი”, მაგრამ სულ ტყუილად.

ყველაფერი კი ბებრუხანა მარკ ცუკერბერგის ოინები ყოფილა – ლოგაუთის ღილაკი საკუთარი ხელებით გაუქრია და თვითონ მომკვდარა, ამიტომაც დარჩა მთელი მსოფლიო ფეისბუის კედლებში გამომწყვდეული. არავინ იყო დედამიწის ზურგზე ისეთი, ვინც ლოგაუთის ღილაკს დააბრუნებდა თავის ადგილას და მილიარდობით ადამიანს უეჭველი სიკვდილისგან იხსნიდა. ის ქალი, რომელიც მე შემხვდა, ერთადერთი ადამიანი იყო ვინც ცუკერბეგის მიერ ლოგაუთის გაქრობას გადაურჩა.

ქალმა ცნობილ ფსიქოლოგზეც მიამბო, ვიღაც ზიგმუნდ ფრობუქზე და მის ნაშრომზე “ფეისანალიზი”. ნაშრომში მეცნიერი ცდილობდა ყველა დაერწმუნებინა, რომ მან აღმოაჩინა ადამიანის ტვინში უჯრედი, რომელსაც “ლაიქბიდო” დაარქვა, და ამტკიცებდა – ადამიანის ქცევებს მხოლოდ ლაიქბიდო განსაზღვრავსო. გამოფეისბუქებული მსოფლიო, აი, როგორი იყო დედამიწა 2072 –ში.

მერე აღარ მახსოვს რა მოხდა. აზრზე რომ მოვედი სახურავზე ვიდექი. “სოკრატეს ცოლი” ისევ მიყვიროდა. ანტენა ვიღას ახსოვდა, პირდაპირ დაბლა დავეშვი.

აი, ასეე დასრულდა ჰამლეტის დროში მოგზაურობა.